rasseninfo.startje.com

Voeg deze pagina toe aan uw favorieten Maak deze pagina uw startpagina

Aanbevolen links:


Welsh

WelshDe Welsh Pony is een van de oudste inheemse Britse pony's en heeft waarschijnlijk Arabier, Volboed en Hackney in zijn lijnen. Het Welsh stamboek is verdeeld in vier secties op basis van exterieur en hoogte. De Welsh Mountain pony valt onder sectie A, dat is de kleinste van de vier secties. Ze zijn ook de oudste en de pony's van waaruit de andere types zijn gefokt. De Welsh Pony heeft een enorme invloed gehad op andere rassen vooral bij het ontstaan van de riding pony. Het stamboek is opgericht in 1902.
Hoofd: fraai Arabisch met vriendelijke ogen en kleine levendige oren
Lichaam: mooi gebogen hals, schuine schouders, diepe borst, korte en sterke rug, fijne benen, goed diepe koffer, gespierde achterhand
Gebruiksmogelijkheden: rijpaard, tuig
Kleur: alle kleuren toegestaan behalve bont
Stokmaat: maximaal 1,22 m
De Welsh Mountain heeft een zeer goed temperament en is een uitstekende kinderpony. Ze hebben een groot uithoudingsvermogen, bijzonder gezond en zeer sober in het voer.



Shetlander

op deze pagina vind je informatie over shetlanders.

De shetlander komt van Noord-Schotland de shet en orkney eilanden.

De stokmaat van de shetlanders is maximaal 1,1o meter hoog.

Met een stokmaat onder de 68cm. word het een mini shetlander genoemd.

Shetlanders heb je in alle kleuren.

De meeste shetlanders zijn bond zwart en donkerbruin.

Een shetlander is een rustig en vriendelijk paardje en daarom het ideale kiderpaardje.

Ze zijn slim en kunnnen daarpom snel iets leren.

Een shetlander is een bijzonder sterke pony.

Hij id de sterkste van alle rassen.

Hij kan twee maal zijn eigen gewicht dragen.

Dat zie je ook aan de bouw van een shetlander.

Zijn hoofd is klein.

De oortjes zijn klein en zijn neusgaten zijn groot.

De rug is sterk en kort.

De benen van een shetlander zijn ook kort.

De manen en staart zijn erg pluizig.

Daardoor ziet de shetlander er ook echt uit als een groot knuffelbeest.

De shetlandpony word overal ter wereld gebruikt als ruipony.

Maar mensen gebruiken hem ook voor het tuig.

De shetlander heeft geen ruime passen maar juist korte.

Dat komt omdat hij ook korte beentjes heeft.

De shetlander is al een oud ras.

De mensen denken dat de voorouders al in 500 v Christus leefden.

In begin 19de eeuw werd de shetlandpony ook gebruikt in de mijnen.


vrijheidsdressuur

vrijheidsdressuurVrijheidsdressuur trainen is het gymnasticeren van het paardenlichaam door middel van circusoefeningen. De bekendste oefeningen zijn de buiging, het compliment, knielen, liggen, zitten, de Spaanse pas en het steigeren. Maar ook het apporteren, kleuren herkennen, lachen, ja-knikken en nee-schudden vallen onder vrijheidsdressuur. Deze oefeningen hebben hun oorsprong in onder andere de kunstjes die circusartiesten hun paarden leerden. Hoe je de paarden zo ver kreeg om deze oefeningen te doen bleef lange tijd het geheim van de smid. In de twintigste eeuw werd de waas van geheimzinnigheid rond die ingewikkelde kunstjes langzaam maar zeker opgeheven en verschenen er een aantal boeken en video's over dit onderwerp die er voor zorgden dat deze kunstzinnige en diervriendelijke paardentraining ongekend populair werd onder recreatieruiters.
Paardentraining
Vrijheidsdressuuroefeningen zoals de buiging, het liggen maar ook het steigeren, zorgen er elk op hun eigen manier voor dat bepaalde spiergroepen optimaal opgerekt of juist aangespannen worden. Een paard dat op een goede manier deze oefeningen leert, leert dus niet alleen een paar leuke kunstjes, maar krijgt ook steeds een goede work out waarbij botten, spieren en pezen eens geheel anders - en vaak zonder extra ruitergewicht - gebruikt worden. Daarnaast ontwikkelt een paard door deze oefeningen een beter evenwichtsgevoel omdat hij leert hoe hij actief zijn lichaamsgewicht op vier tot twee benen kan verplaatsen.
Vrijheidsdressuur traint echter niet alleen het lichaam. Ook geestelijk wordt het paard uitgedaagd om zijn grenzen te verleggen. Het paard wordt namelijk niet in de gewenste houding gedwongen, maar door middel van goed ingezette beloningen overgehaald om die zelf op te zoeken. Het trainen stimuleert op deze manier zelfdenkzaamheid en het, binnen grenzen, zelf initiatief nemen. Daarnaast vergen bepaalde oefeningen zoals het liggen en knielen een sterk vertrouwen in de trainer, dat door zorgvuldige vrijheidsdressuurtraining ontwikkeld en versterkt kan worden.
Mensentraining
Maar niet alleen het paard profiteert van de training. Ook de trainer leert een hoop en niet alleen over het karakter van het paard, maar ook over zichzelf. Als trainer kom je iedere dag weer jezelf tegen, omdat je tijdens het aanleren van nieuwe oefeningen steeds geconfronteerd wordt met je werkwijze en je goede, maar ook minder goede karaktertrekken. Als je veel geduld hebt, graag het paard beloont en correcties in het leerproces wil vermijden, kun je erg snel veel vooruitgang boeken. Maar je kunt ook elke keer weer vastlopen, omdat je teveel beloont en vergeet dat een beloning eigenlijk slechts een hulpmiddel is. Beloon je consequent voor een voorbeen dat opgetild wordt op een zweephulp, dan zal dat zich nooit tot een compliment ontwikkelen. Als je wat ongeduldig bent aangelegd, wordt je geconfronteerd met je neiging om het leerproces te versnellen door het paard wat meer te ‘helpen’ of ondersteunen. Omop die manier het paard onbewust en onbedoeld te veel onder druk te zetten. Dat kan tot gevolg hebben dat je leerling zijn motivatie verliest en niet meer meewerkt. Ondanks het feit dat er een beloning tegenover staat. Want dat is het confronterende van deze vorm van paardentraining: Het paard heeft een keuze.
Natuurlijk kun je met een beetje geluk, handigheid en inzicht een paard met een paar touwen en wat onzachte dwang binnen vijf minuten voor je op de grond hebben liggen. Maar haal je die touwen weg, dan is het paard er ook vandoor. Werken vanaf de grond kent andere spelregels dan werken onder het zadel. Als je rijdt, heb je beschikking over een groot arsenaal aan hulp- of dwangmiddelen om het paard te laten doen wat je van hem verlangt. De bekende teugels, je zit, houding, beenhulpen, gewichtshulpen, sporen, hulpteugels, de zweep en je stem. Met al die communicatiemiddelen ter beschikking is het relatief gemakkelijk om een paard rond te sturen. Een belangrijk voordeel is bovendien dat je op het paard zit, en het paard dus niet van je weg kan lopen. Tenzij via een mooie bokpartij ruiter en paard van elkaar gescheiden worden. Maar zulke bokpartijen zijn opvallend schaars, als je even stilstaat bij de hoeveelheid druk die doorgaans door ruiters op hun paard wordt uitgeoefend. Op de grond is dat echter een heel ander verhaal. Als een mens zich op de grond bevindt, heeft hij nog slechts beschikking over de zweep, halstertouw of teugels, zijn stem en lichaamshouding. Op de zweep na drie heel softe communicatiemiddelen, vooral als je je bedenkt dat de mens met zijn vliegengewicht geen partij is tegenover die vijfhonderd kilo eigenzinnig paardenvlees aan de andere kant van het touw. Bovendien heeft het paard tijdens het werken vanaf de grond een eenvoudige mogelijkheid om zich geografisch van de trainer te scheiden, simpelweg door er vandoor te gaan. Ongeacht of er nu nog iets aan het halstertouw bungelt of niet. Het paard heeft dus, met de trainer op de grond, veel keuzevrijheid. En dat maakt het werken vanf de grond met dwang eenvoudigweg te gevaarlijk.
Hoe leer je een paard dan om bijvoorbeeld mooi te steigeren?
Door geduld te hebben en de oefening in kleine stapjes te verdelen en met elke verbetering, hoe klein dan ook, tevreden te zijn.
Door duidelijk die tevredenheid aan je paard te laten merken door hem als beloning iets te geven, dat het paard graag wil hebben.
Door die beloning zo in te zetten, dat je paard precies weet voor welke fractie van een seconde hij beloond werd (toen het been nog op de grond stond, opgetild werd, in de lucht wat naar achteren trok of het weer op de grond zette?).
Door niet steeds voor dezelfde fase te belonen, maar als de ene fase er goed in zit, de beloningen voor verbeterde versies te reserveren om zo het paard te vertellen wat je uiteindelijk van hem wilt zien (een echt steigeren met twee pootjes van de grond en niet met één opgetild been voor zich uit staren)
En tenslotte: Door consequent flexibel te zijn, oplossingen voor problemen te zoeken en daarbij het paard, en niet een methode, als uitgangspunt te nemen.
Dat zijn de simpele, en tegelijkertijd zo moeilijke, voorwaarden om een paard op een diervriendelijke manier tot enthousiast meewerken te bewegen. Vrijheidsdressuur is een dan ook een echte uitdaging, voor mens en dier.


Dartmoor

Bijzonderheden:
De Dartmoor pony´s is afkomstig uit de streek Dartmoor in Engeland, waar ze nog steeds in het wild leven op de heidevelden en moerassen van Dartmoor. De Dartmoor heeft een aantal keren op het punt van uitsterven gestaan.
Aan het eind van de 19e eeuw werd het Dartmoor Pony Stamboek opgericht, waardoor het ras sindsdien vrijwel niet is veranderd.
Dartmoors vallen op door hun grote vruchtbaarheid en de hoge ouderdom die ze kunnen bereiken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de heide van Dartmoor gebruikt als militair oefenterrein. De pony´s hadden daardoor uiteraard zwaar te verduren.
Ze worden tegenwoordig gefokt en gehouden door particulieren. Hij heeft invloeden van Arabier en de Welsh Mountain Pony, Shetland en Fell.



--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: edel. fijn en aantrekkelijk

Lichaam: lijkt op een mini-volbloed, gespierde hals, compacte rug, sterke benen, gespierde rug en lendenen.
De benen zijn mooi slank met goed gevormde voeten. De staart is zwaar en wordt hoog gedragen

Beweging: de bewegingen zijn vlak en ruim.

Gebruiksmogelijkheden: rijden, gezien de hoogte en het karakter is de Dartmoor een ideale kinderpony.

Kleur: donkerbruin, bruin of zwart met een minimale witte aftekening, maar ook vos en schimmel komen voor.

Stokmaat: max. 1,25 mtr


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Hun aard en gedrag is uitstekend, ze zijn zachtaardig, gewillig en van nature atletisch.

Dartmoor-pony paarden Veulens


Konik

Bijzonderheden
Koniks zijn ruige paarden die alle kenmerken van de oerpony hebben, zoals de aalstreep over de rug. Met hun muisgrijze kleur lijken ze veel op de uitgestorven Tarpan. Koniks kwamen al in Polen voor gedurende de Oudheid. Hoewel de Konik ooit is veredel met oosters bloed, heeft het dier nu nog steeds het oersterke gestel van zijn voorouders. Konik betekent letterlijk klein paardje.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving
Hoofd: met concaaf profiel.

Lichaam: De hals is enigszins gedrongen en de romp is stevig en lang. Benen en voeten zijn sterk. De staart is diep ingeplant en vol. Soms dragen ze behang aan de kogels.

Beweging: de bewegingen zijn vlot in alle drie gangen. De Konik galoppeert en springt uitstekend.

Gebruiksmogelijkheden: Koniks zijn sobere paarden die zich prima kunnen handhaven in de natuur. Voor natuurprojecten zijn ze dan ook erg in trek. Door de mens wordt de Konik vrijwel alleen in het tuig gebruikt.

Vacht: in de winter dik en wollig.

Kleur: vaal met een aalstreep over de rug, sommige Koniks worden ´s winters wit.

Stokmaat: tussen de 1,25 en 1,35 m.


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter
De meeste Koniks hebben een opgewekt en vlijtig temperament, niet alleen het uiterlijk maar ook het karakter is echter authentiek. Koniks kunnen soms boosaardig zijn.





Konik paarden Veulens


Camargue

De Camarque is een oeroud ras uit de Rhone-delta in Zuid-Frankrijk waar hij vaak opgroeit in halfwilde kudden.
Ze stammen waarschijnlijk van de Soluté met invloeden van de Berber. Het dier is zo goed aangepast aan zijn leefomgeving dat het zelfs in staat is zijn neusgaten te sluiten om de jonge rietscheuten onder het wateroppervlak te kunnen eten.
De pony´s worden donker geboren, maar krijgen in de loop der jaren een sneeuwwitte robe. Ze worden meestal gebruikt voor stierengevechten maar ook als lastdier en het gebruik als rijpaard neemt sterk toe. Het ras werd in 1968 erkend.



--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving
Hoofd: groot en zwaar met opvallende kaken

Lichaam: zeer korte hals, rechte schouders, korte en sterke rug, hellend kruis, laag aangezette staart, sterke en gespierde benen, zeer harde hoeven, diepe koffer.

Gebruiksmogelijkheden: rijpaard, lastdier

Kleur: grijs

Stokmaat: 1,45 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Camarque heeft een goed temperament, enorm veel moed. Ze zijn lenig en beweeglijk. De Camarque ontwikkelt zich langzaam en is pas volwassen met vijf tot zes jaar.



Camargue paarden Veulens


Hackney Pony

De Hackney pony is ontstaan in de 19e eeuw uit een kruising van Yorkshire Trotter en Norfolk Roadster met Fell merries. Tevens is Welsh bloed ingefokt.
De eerste pony's werden Wilson pony's genoemd en later kregen ze de naam Hackney. De Hackney pony deelt zijn stamboek met het Hackney Horse.
De naam Hackney is afkomstig van het Middel-Engelse woord `hakene´ (damespaard), dat werd gebruikt om het te onderscheiden van het ridderpaard en het oorlogspaard.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving
Hoofd: klein ponyhoofd van topkwaliteit met levendige opstaande oren en grote intelligente ogen

Lichaam: Typerend voor de Hackney zijn de sierlijk opgerichte, zwaar gespierde hals, het edel hoofd en de hoog ingeplante, mooi gedragen staart. De benen zijn sterk, met bijzonder buigzame gewrichten. De voeten zijn klein en hard.

Beweging: opvallend aan dit elegante paard zijn de ruime, hooggrijpende gangen waarvan de draf zeer goed ontwikkeld is en vooral in de voorhand sterk verheven

Gebruiksmogelijkheden: de Hackney is een draver die nooit voor wedstrijden wordt ingezet waarbij het om snelheid gaat. Dit paard wordt uitsluitend gewaardeerd om zijn bijzondere actie en bouw en is een typisch showpaard.

Kleur: zwart, bruin of vos en een enkele keer een schimmel.

Stokmaat: 1,27 - 1,40 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter
De Hackney pony is uitzonderlijk gehard en heeft een groot uithoudingsvermogen.



Exmoor

De Exmoor pony ziet men vooral op Exmoor waar hij in halfwilde kuddes leeft.
Het ras is nu erg zeldzaam maar is een oeroud ras dat waarschijnlijk reeds door de Kelten werd gebruikt als trekdier. Hij heeft zijn primitieve trekken grotendeels behouden en is niet te sterk door andere rassen beïnvloed.
De pony is gehard en kan zelfs in strenge winters goed zonder beschutting of extra voedsel.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: aantrekkelijk met breed voorhoofd en een lichte aftekening rond de ogen

Ogen: sprekend

Oren: kort

Lichaam: schuine schouders, diepe en brede borst, diepe koffer, korte en harde benen, harde hoeven. De vacht heeft ´s zomers een koperachtige glans en is ´s winters mat en ruw.

Beweging: De gangen zijn ruim en de Exmoor heeft een groot uithoudingsvermogen. Bovendien heeft hij aanleg tot springen.

Gebruiksmogelijkheden: De Exmoor is geschikt als eerste rijpony voor jonge kinderen, mits van veulen af aan juist begeleid.

Kleur: varieert van donkerbruin tot lichtbruin, met zwarte punten rond de ogen, op de neus en op de flanken. De buik en de binnenkant van de dijen zijn lichter gekleurd. Rondom de neusgaten heeft de pony een grijsbruine kleur die op meel lijkt. Dit wordt een meelsnuit genoemd.

Stokmaat: 1,27 - 1,30 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze pony's hebben enorm veel uithoudingsvermogen, kracht en volharding



Przewalskipaard

Bijzonderheden:
Het Przewalskipaard is het enige echte wilde paardenras ter wereld en werd in 1881 herontdekt door de Russische kolonel Nikolai Przewalski. Hij ontdekte de dieren in het Tachin-Schahgebergte (de bergen van de gele paarden). In prehistorische tijden moeten ze in een gebied hebben geleefd dat zich uitstrekte over de Europese en Aziatische steppes.
Het Przewalskipaard heeft 66 chromosomen in plaats van de 64 chromosomen die het huispaard heeft. Helaas is het Przewalskipaard in het wild bijna uitgeroeid maar recent is weer een kudde in de natuurlijke leefomgeving uitgezet, zodat ze weer in het wild te zien zijn.
De Przewalski is bijna niet te temmen hij blijft wild en agressief.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving
Hoofd: convexe neuslijn, kleine en hoog geplaatste ogen, zware kaak

Lichaam: korte en gespierde hals, vlakke schoft, rechte rug, steile schouders, hellend kruis, laag aangezette staart, korte en sterke benen, zeer harde hoeven

Gebruiksmogelijkheden: wild paard, begrazer in natuurreservaten

Kleur: valk met lichtere buik en snuit, met donkere aftekeningen, vaak met zebrastrepen op onderbeen en hakken en schenkel een donkere aalstreep

Stokmaat: 1,32 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Het Przewalskipaard is agressief van aard en is niet te temmen


American Walking Pony

De American Walking Pony is een paardje van een Arabisch type. In 1968 werd het stamboek voor dit ras geopend. De succesvolle kruising bestond uit een Tennessee Walking Horse en een Welsh pony. De American Walking Pony wordt geboren met de natuurlijke gangen van de Tennessee Walking Horse. Hij heeft dan ook unieke gangen waaronder de Pleasure Walk, Merry Walk en Canter.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: zeer fraai en fijn zonder de typische ponykenmerken

Lichaam: gespierde goed aangezette hals, schuine schouders, brede en diepe borst, compacte rug, goed gespierde achterhand.

Gebruiksmogelijkheden: springen, dressuur, show- en recreatierijden, aangespannen werk

Kleur: alle vachtkleuren zonder wit zijn toegestaan

Stokmaat: tot 1,45 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze pony is enorm veelzijdig.

American Walking Pony paarden Veulens


Ariegeois

De Ariegeois staat ook bekend als de Cheval de Merens en is afkomstig van de streken aan de voet van de Pyreneeën. Hij ontleent zijn naam aan de rivier de Ariege. Dit is een zeer oud ponyras dat zeer duidelijk oosters bloed draagt. Hij wordt sinds 1908 selectief gefokt. Het stamboek werd in 1948 geopend. In 1971 werd nog Arabisch bloed ingefokt om het ras te verbeteren. De Ariegeois lijkt op het Friese Paard.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: aantrekkelijk met kleine levendige oren, expressief gezicht en overvloedige manen

Lichaam: korte en gespierde hals, diepe en brede borst, rechte schouders, lange en gespierde rug, vlakke schoft, hellend kruis, laag aangezette dichte staart, korte en gespierde benen, vaak koehakkig van achteren

Gebruiksmogelijkheden: trektochten, rijpony, tuigpony

Kleur: zwart

Stokmaat: 1,35 - 1,50 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze pony's zijn vriendelijke en vergevingsgezind waardoor ze geschikt zijn voor kinderen en beginners. Ze zijn zelden beslagen, hebben harde hoeven, zijn bijzonder sober en overleven op minimale rantsoenen. Ze kunnen goed tegen koude maar hebben moeite met hitte.


Bali Pony

De Bali is gebaseerd op oeroude foklijnen maar er is weinig bekend over zijn directe afstamming. Waarschijnlijk is de Mongoolse pony zijn oorspronkelijke afstamming. Tevens zijn er Indiase rassen naar Indonesië gebracht. In de 18e eeuw werden er door de Nederlanders diverse oosterse rassen geïmporteerd. De Bali is nooit echt op schoonheid gefokt meer voor het noodzakelijke werk.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: vaak groot en tamelijk grof maar vol karakter

Lichaam: middellange hals, steile schouders, niet breed in de borst, zeer korte rug, hellend kruis

Gebruiksmogelijkheden: rijden, werken

Kleur: valk

Stokmaat: 1,22 - 1,32 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Balinezen zijn enorm sterk, erg sober en kunnen op minimale rantsoenen met minimale zorg overleven. Ze hebben een primitief uiterlijk.


Bardigiano

De Bardigiano is waarschijnlijk verwant aan de Abellium waar ook de Haflinger en de Avelignese vanaf stammen. De Bardigiano is ontstaan in de Apennijnen en is speciaal aangepast aan dit gebied. Het ras raakte helaas in verval en verloor sommige van zijn eigenschappen. In 1972 werd er een comité opgericht om dit oude ras te redden en met succes.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: verfijnd van oosters type met intelligente ogen en kleine rechtopstaande oren.

Lichaam: enorm gespierde en gebogen hals, wat steile schouders, korte rug, ronde ribbenkast, ronde en gespierde achterhand, korte en sterke benen, harde hoeven

Gebruiksmogelijkheden: kinderpony, landbouwwerk

Kleur: bruin of zwart met minimale witte aftekening

Stokmaat: tot 1,32 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Ze hebben een zeer goed, rustig temperament, uitermate stapzeker


Brumby

Brumby's zijn wilde paarden, die van gedomesticeerde paarden afstammen die werden achtergelaten of ontsnapten. De Brumby omvat eigenlijk een aantal verschillende typen die in het wild leven. Er zijn dan ook geen uniforme kenmerken aan te geven.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: zwaar

Lichaam: korte hals en rug, gespierd, steile schouders, hellende achterhand, harde benen

Kleur: alle kleuren zijn toegestaan

Stokmaat: 1,42 - 1,52 m

Gebruiksmogelijkheden: wild paard, uiterst moeilijk te vangen en te temmen


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Ze hebben een opstandig, hardnekkig karakter en zijn niet erg bruikbaar als rijpaard. Ze hebben zich prima aangepast aan de vrije natuur en zijn kleiner, sneller en sluwer dan het gedomesticeerde paard. Ze hebben zeer veel uithoudingsvermogen.




calabrese

De Calabrese heeft een lange geschiedenis. De raskenmerken begonnen zich te ontwikkelen door het inkruisen van Arabisch bloed met Andalusiërs. De ras komt uit de streek Calabria. In de Middeleeuwen was het het paard voor ridders. Doordat de belangstelling in de 18e eeuw uitging naar het fokken van muildieren raakte de Calabrese uit. Vanaf het midden van de 18e eeuw leefde de belangstelling weer op en werd nieuw bloed ingefokt. In 1874 viel de belangstelling weer terug en pas tegen het begin van de 20e eeuw kreeg de fokkerij een nieuwe impuls.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: verfijnd met een rechte, soms iets convexe neuslijn

Lichaam: goed gevormde, gespierde hals, brede en diepe borst, schuine schouders, compact lichaam met een korte, sterke rug, gespierd licht hellend kruis. De benen zijn gespierd en droog, goed gevormde harde hoeven.

Kleur: meestal grijs, roodbruin, voskleurig, bruin of zwart

Stokmaat: 1,60 - 1,76 m

Gebruiksmogelijkheden: veelzijdig rijpaard


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Een goed temperament, ze zijn actief en energie maar wel rustig en meegaand.


Geschiedenis van het paard

De geschiedenis van het paard.


Het paard dat je nu kent stamt af van de kleine Eohippus. Eohippus leefde zo’n 40 tot 60 miljoen jaar geleden. Dit diertje was ongeveer 25 tot 40 cm hoog. Het had strepen op de rug en hals. Het had geen 1 door een hoef beschermde teen maar kussentjes met aan de voorpoten vier tenen en aan de achterpoten drie. Het paardje had een staart die op de staart van een tijger leek. Dit diertje leek dus eigenlijk totaal niet op het paard van nu.

Uit de Eohippus kwam de Mesohippus voort. Dit dier leefde 40 tot 25 miljoen jaar geleden. De Mesohippus leek veel op de Eohippus. Het was alleen iets groter en het had een langere hals. Al vrij snel na de Mesohippus kwamen de Merychippus en de Miohippus. Uit deze twee soorten kwamen 5 tot 2 miljoen jaar geleden de Plihippus voort. Dit soort is de eerste echte voorouder van het paard.

Zo’n 8000 jaar geleden brak de ijstijd aan en stierf het soort bijna uit, maar doordat de dieren sterk waren en zich noodgedwongen konden aanpassen bleef het soort bestaan.

Na de ijstijd kwam de Equus. Dit is eigenlijk het moderne paard dat we nu kennen. Uit de Equus kwamen vier nieuwe soorten paarden voort; -Vlaktepaarden. Dit waren licht gebouwde paarden. -Steppe paarden. Dit waren volbloeden. -Toendra paarden. Dit was een paard uit de poolstreken. -Woudpaarden. Dit waren koudbloeden.

Een tijd na de ijstijd was het paard uit Noord-Amerika verdwenen. Pas na 1600 toen de eerste kolonisten kwamen is het paard zich daar gaan uitbreiden. Doordat de kolonisten verschillende rassen kruisten zijn er in Noord-Amerika verschillende rassen ontstaan.

Geen enkel ander dier heeft zoveel betekend voor mens en maatschappij als deze viervoeter. Het heeft gemaakt dat de mens sneller werd. Het heeft de geschiedenis van hele keizerrijken bepaald. Het heeft van de nomaden hoog ontwikkelde landbouwers gemaakt. Het heeft het verkeer ontsloten tussen steden en dorpen. Het heeft sjokkend in de rosmolen de raderen van de mechanisatie in gang gezet. Voor vorsten betekende het paard een hoge status en voor schillenboeren een schamel bestaan. Het heeft zijn vloeiende gangen gebruikt voor ontspanning en vermaak van zijn ruiters. Voor al deze doeleinden heeft de mens dit dier naar zijn hand gezet, dat vierduizend jaar geleden alleen nog als voedselbron gold.

Het wilde paard trok in kuddes rond, voornamelijk in het continent dat gevormd werd door Europa en Azië. De nakomelingen van dit dier de Tarpan en het Przewalskipaard zijn tot ongeveer honderd jaar gelden in dat zelfde gebied waargenomen. Maar dit waren de allerlaatste exemplaren van een uitstervend ras. Nu is er alleen nog in een enkele dierentuin een teruggekruiste nazaat van dat echte wilde paard te zien.

Vooral het gemak waarmee zij liet kruizen heeft deze diersoort geschikt gemaakt voor verschillende doeleinden. Het wilde paard dat als eerste werd getemd, was rank en niet groot, maar wel snel. De primitieve mens erop jagend voor zijn vlees, kon alleen maar buitmaken in een val of door het over een rotsrand te drijven, waar het zich te pletter viel.

Toen het eenmaal was getemd werd het aanvankelijk alleen gehouden voor het vlees en de melk. Maar al snel bleek hoe legers er hun aanvalskracht en wendbaarheid mee konden vergroten door het voor een strijdwagen te spannen. Pas later zou het ook als rij- en lastdier worden gebruikt. Daartoe moesten door fok en kruising de meest geschikte soorten worden ontwikkeld.

Zo kwam er door de eeuwen heen voor elk doel een paard op maat. In Arabië ontstond de slanke, snelvoetige volbloed, genoemd naar zijn warmbloedige temperament. In het noorden en het westen van het continent, waar voor landbouw en krijgsbedrijf meer kracht dan snelheid werd geëist, verschenen de zwaardere vormen van de koudbloed. Daar moest de ploeg door de vette klei worden getrokken en de ridder met zijn loodzware harnas (zo rond de 225 kilo) in galop worden rondgedragen. Tussenvormen kregen kracht en snelheid beide, om met de postkoets verbindingen mogelijk te maken over lange afstanden. Voor vervoer in het koude bergland van Noord-Europa kwam er de pony met zijn enorme uithoudingsvermogen. En hij stond weer model voor de vele uitvoeringen waarin dit kleine paard nu vooral de jeugd tot vermaak dient.

Alleen de allerkleinste vorm is nog geen gemeen goed. Dat is het dwergpaard, weinig groter dan een hond en eigenlijk meer een voorbeeld van wat de mens met een diersoort kan doen. Evenals het grootste paard, een reus met een schofthoogte van twee meter negentien daar een voorbeeld van is.




Bouw

Uiterlijk van het paard


Het uiterlijk van een paard noemen we het exterieur. De lichaamsbouw, de hoogte, de haarkleur, en de eventuele aftekeningen bepalen samen het exterieur. Afhankelijk van het doel waarvoor een paard gebruikt wordt en het ras waartoe het dier tot behoort stellen we eisen aan het exterieur. Een tuigpaard dient anders te zijn gebouwd dan een springpaard. En bij een kinderpony is het uiterlijk minder belangrijk dan het rijgemak.

Harmonisch gebouwd


We spreken van een harmonisch gebouwd paard, als het goede verhoudingen heeft. Dit is het geval als de verschillende delen van het paard, de voorhand, de middenhand en de achterhand, aan bepaalde eisen voldoen.










Maantop en de Manenkam.
De maantop is het gedeelte van de manen dat zich bovenop een paardenhoofd bevind en naar voren valt. De manenkam loopt over de halswervels tot aan de schoft. Het kopstuk van het hoofdstel wordt tussen de maantop en de manenkam ingelegd.

Schoft.
De schoft hoort het hoogste punt van de paardenrug te zijn.De schoft bevind zich onderaan de hals, waar de schouderbladen samenkomen.

Pijpbeen.
Het pijpbeen bevind zich tussen het hielbeen en de kogel van de benen van het paard. In principe moeten de pijpbenen kort en plat zijn. Te lange pijpbenen zijn minder sterk. Op dit gedeelte van het paardenbeen behoren de pezen en de gewrichtbanden goed zichtbaar te zijn.

Droge ledematen.
Bij een paard met droge ledematen is het onder de huid liggende skelet duidelijk te zien. Een paard met droge ledematen heeft geen last van gallen ( vocht in de peesscheden).

Spronggewricht.
Het spronggewricht bevindt zich in het achterbeen van het paard, tussen het hiel- en het schenkelbeen. Het gewricht is zeer belangrijk omdat het van invloed is op de actie, de gangen en de springcapaciteiten van het paard. een goed spronggewricht zorgt ervoor dat schenkel- en dijbeen een hoek van ongeveer 150 graden vormen.

Overbouwd.
Een paard is overbouwd als het hoogste punt van het kruis hoger ligt dan het hoogste punt van de schoft. Vooral bij jonge paarden is dit vaak te zien. Dit verdwijnt meestal weer in de groei.

Vierkant staan
Een paard staat vierkant als er van opzij slechts een achterbeen en een voorbeen te zien is. Omdat de andere benen er achter schuil gaan.







Voer

Voeding voor paard & pony


Omdat ieder paard of pony van elkaar verschilt, is het voer voor ieder dier dan ook verschillend. Er zijn wel een aantal regels die voor ieder dier hetzelfde zijn en waar je rekening mee dient te houden.

Het juiste paardenvoer bevat voldoende koolhydraten, eiwitten, vetten, vezels, vitaminen en mineralen. Vanaf de lente tot aan de herfst eten de meeste paarden en pony's gras. Wanneer er onvoldoende gras aanwezig is dien je paard of pony bij te voeren met hooi.

Soorten voer:

Ruw Voer: gras en hooi vallen onder deze categorie. Het zijn de belangrijkste vezelbronnen maar bevatten onvoldoende energie.

Kracht- of hard voer: wanneer je paard of pony extra energie nodig heeft kun je hem bijvoeren met graan of biks. Deze laatste twee soorten vallen onder de categorie kracht- of hard voer en kan als aanvulling dienen op ruw voer.

Hoeveel voer heeft een paard of pony per dag nodig?

Dit hangt af van zijn/haar grootte, hoeveel je met hem/haar rijdt, of hij op stal staat of in de wei, de leeftijd en wat de buitentemperatuur is. Bij lagere temperatuur zul je meer moeten voeren omdat het hem/haar meer energie kost om de lichaamswarmte -temperatuur op peil te houden. Gemiddeld heeft een paard of pony elke dag ongeveer 2% van zijn lichaamsgewicht aan voer nodig. Hoe minder een pony wordt bereden, des te meer je hem moet voeren met ruwvoer in plaats van krachtvoer.







Soorten voer voor paard of pony?

Biks: uitgebalanceerd voermengsel in de vorm van brokjes.

Gerstvlokken: vlokken voor de energie en conditie van paard of pony.

Paardenmuesli: voer met verschillende bestanddelen.

Haksel: gehakt stro met toevoegde melasse voor de vezelvoorziening.

Maïsvlokken: voor optimale energie en gewicht van paard of pony.

Suikerbietenpulp: droge vezelbron die gekweekt wordt.

Haver: voer speciaal voor paarden die hard moeten werken.

Mineraalblok: ter aanvulling van mineralen.

Zemelen: voeding met extra vezels.





Een juiste manier van paard of pony voeren?

Voer niet te veel of te vaak en op regelmatige tijden.

Geef paard of pony niet plotseling ander voer.

Voer paard of pony voldoende vezels.

Verwen je paard of pony ook eens met een worteltje of een appeltje.

Zorg voor een goede kwaliteit paardenvoer.

Voerbakken en drinkbakken dienen schoon te zijn.

Geef paard of pony voldoende water. Zij kunnen ca. 55 liter per dag nodig hebben.

Als je wilt gaan rijden, wacht dan een uur nadat je je paard of pony gevoerd hebt.





Azteca

De Azteca is een zeer eigentijds ras dat in 1972 in Mexico werd gefokt. Azteca's ontstonden uit kruisingen tussen Andalusische hengsten met Quarte Horse merries of vice versa. In 1992 werd de International Azteca Horse Association opgericht om te waken over het succes en de ontwikkeling van het ras. Op dit moment zijn ongeveer 1000 Azteca's geregistreerd bij de internationale assiociatie.


Rasbeschrijving:
Hoofd: aantrekkelijk met kleine oren

Ogen: vriendelijk kijkend

Lichaam: gespierde hals, goed aangezet en mooi gewelfd, schouders goed schuin, diepe en brede borst. Schoft is zeer goed ontwikkeld, rechte rug, gespierde achterhand, benen moeten lang en stevig zijn met goed ontwikkelde gewrichten, lange pijpen en goed gevormde hoeven.

Kleur: alle vachtkleuren met uitzondering van bont

Stokmaat: 1,50 - 1,52 m

Gebruiksmogelijkheden: al het werk onder het zadel, wedstrijden en licht trekwerk


Karakter:
Uitmuntend temperament, rustig, energiek, intelligent en gewillig.




IJslander

IJslanderDe IJslander, ofwel IJslands paard, is inheems op IJsland. Hij stam van Noord-Europese bospony's en Kelten pony. De IJslander is eigenlijk een klein paard. Er is een wet van kracht die het verbiedt om vreemde paarden te importeren en eenmaal geëxporteerde paarden mogen niet terug het land in. Deze wet is in het leven geroepen omdat er 900 jaar geleden Oosters bloed werd ingefokt met rampzalige gevolgen. Hierdoor is de IJslander een van de meeste authentieke rassen die er bestaan.
IJslanders worden in IJsland in halfwilde kudden gefokt, maar ook buiten IJsland is deze pony een veelgezien en vaak gefokt rijdier.
IJslanders onder de vijf jaar mogen niet worden ingereden, aangezien ze laat volwassen worden. De IJslander is absoluut geen stalpaard. De pony mag het hele jaar door buiten staan, wat bovendien beter is voor zijn spieren, huid en longen. Zijn dikke wintervacht houdt hem warm en droog, zelfs wanneer het vriest dat het kraakt. In de zomer daarentegen hebben de dieren wel beschutting nodig tegen de felle zon.
Hoofd: groot ramshoofd met intelligente ogen en kleine oren
Lichaam: korte, zware hals, sterke benen, sterke stoere en iets gedrongen bouw. De staart is diep ingeplant.
Beweging: Opvallen zijn de telgang en de tölt. De telgang is een drafbeweging waarbij het rechter voorbeen en het rechter achterbeen tegelijk naar voren worden gezet en ditzelfde geldt voor het linker voor- en achterbeen. De tölt is een beweging die tussen de stap en de draf in ligt. Al met al kent de IJslander dus vijf gangen. De bewegingen zijn uiterst zeker, zelfs in moeilijk begaanbaar terrein. De IJslander is bovendien een springtalent.
Vacht: ruw en dik.
Gebruiksmogelijkheden: De IJslander is van oorsprong een bergpaardje dat bestand is tegen zware omstandigheden. Het wordt van oudsher gebruikt als lastdier en rijpaard.
Kleur: alle kleuren zijn toegestaan maar meestal grijs, valk of vos. Schimmel en heel soms bont komen ook voor. Vossen hebben vaak lichte manen en staart.
Stokmaat: tussen 1,30 en 1,40 m.
De IJslander is een vriendelijk, goedmoedig en betrouwbare pony. Hij heeft een groot uithoudingsvermogen.
De IJslander speelt een hoofdrol in het dagelijks leven op IJsland en wordt veel bezongen



Haflinger

HaflingerDe haflinger is een raspaard. Haflingers komen van oorsprong uit Zuid-Tirol en omdat ze qua ras vrij sober zijn, werden ze veelal gebruikt als trek- en lastpaarden in de bergen. Ze worden daar ook vaak ingezet voor de arrenslee.

De haflinger bestaat alleen in voskleur met lichte staart en manen. Het is een werklustige pony met veel kracht, uithoudingsvermogen, intelligentie en vaak 'koel in de kop'. Een haflinger is sober in onderhoud, dat wil zeggen, ze kunnen winter en zomer buiten blijven en hebben minder voer nodig dan een pony die 'hoog in het bloed staat'.

Door het toevoegen van Arabisch bloed heeft de haflinger adellijke kenmerken gekregen. In 1961 is de eerste haflinger naar Nederland gebracht, waarna het ras zich heeft bewezen als zeer veelzijdig. Tegenwoordig (2004) vind je de haflinger terug onder het zadel (zowel dressuur- als westernrijden, aangespannen, vrijheidsdressuur, e.d.) Kortom, de haflinger is een pony die op veel onderdelen binnen de paardensport ingezet kan worden. Ook is de Haflinger zeer geschikt voor kinderen om te leren rijden, ze zijn rustig en ze hebben rustige gangen.


Fjord

Het Fjordenpaard is een zeer oud ras met primitieve kenmerken en lijkt op het Przewalskipaard. Hij was ooit het rijdier van de Vikingen en is zeer populair in Scandinavië.
Eeuwenlang is het ras onvermengd in Noorwegen gefokt, voornamelijk als werk en trekpaard. Daarnaast is het in Denemarken een populair en veelgebruikt paardje. Hoewel de stokmaat niet boven de 1,45 m uitkomt spreekt men van een Fjordenpaard.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving
Hoofd: vrij groot

Ogen: ver uiteen staand

Lichaam: Het Fjordenpaard onderscheidt zich door de opvallend geelachtige kleur, de rechtopstaande manenkam en de zwarte aalstreep die vanuit de maantop via de manen over de rug tot aan de staart loopt. De hals is kort en breed. Hij is geweldig sterk en heeft een krachtig, gespierd lichaam met een lange rug en een rond kruis. De korte benen worden gesierd dor een vetlok.

Beweging: Het Fjordenpaard heeft een krachtige stap en een nogal korte draf.

Gebruiksmogelijkheden: van oorsprong was de Fjord een Noors werkpaardje voor boeren met kleine boerderijen. Tegenwoordige is het een veel gevraagd recreatiepaard. Fjordenpaarden worden onder andere veel gebruikt voor huifkartochten. Een Fjord voor een karjol zorgt voor een authentieke aanblik.

Kleur: vaak isabel met een deels donkere manenkam en een zwart aalstreep. Soms zijn er strepen op de benen waarneembaar.

Stokmaat: tussen de 1,35 en 1,45 m.


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Het Fjordenpaard is onvermoeibaar, stoer en heeft een gewillig temperament





Falabella

Het Falabella Paardje

Wanneer we het hebben over het Falabella paardje, dan bedoelen we een specifiek ras: ontstaan door nauwkeurige selectie. Het Falabella paardje leeft al meer dan honderdvijftig jaar op het Argentijnse platteland. Volgens het eeuwenoude gezegde is het paard het meest nobele dier waarover mensen ooit hebben geheerst. Het Falabella paardje – vriendelijk en intelligent - is dan ook één van de meest loyale dieren. Kinderen over de hele wereld dromen van het hebben van een Falabella paardje.


De oorsprong van het Falabella ras
Net als elk ander ras, is het Falabella paard het resultaat van natuurlijke selectie. Het is een kruising tussen verschillende soorten Criollo paarden en, in mindere mate, Europese en Aziatische rassen. Dit leidde tot een ras met specifieke en duidelijk herkenbare kenmerken. Telkens als mensen mij iets vragen over de oorsprong van de paarden, verwijs ik ze naar eeuwenoude documenten die geschreven zijn in de tijd van de voorvaderen van het Falabella paard. Ik denk dat het Falabella paard al dateert uit de tijd dat de Spaanse overheersers in Zuid-Amerika leefden. Nu wil ik het even hebben over de paarden die in deze regio leefden, ze hebben namelijk veel kenmerken die de huidige Falabella paarden ook hebben. Toen Amerika ontdekt werd, was het Spaanse paard één van de nobelste en sterkste dieren van Europa. Het was een mix tussen het Oosterse bloed van een Moors ras uit Noord-Afrika en een regionaal Spaans ras. De Spaanse paarden die naar het Zuid-Amerikaanse continent waren gebracht, waren geselecteerd op kracht en weerstand zodat ze bestand waren tegen zware omstandigheden. Nadat de paarden naar de pampas waren gebracht, werden ze in de steek gelaten tijdens de eerste fase van de Overwinning en de onvoorspelbare natuurlijke selectie was een feit. De volgende generatie paarden was in staat om te overleven in een ‘moeilijke’ omgeving. De zwakke paarden overleefden deze omstandigheden niet of ze vielen ten prooi aan de Indianen of poema’s. De sterkste en fitste paarden konden die overleefden werden het hoofd van de kudde. De ‘beste’ dieren waren zo verkozen om voor nageslacht te zorgen, maar zelfs door bloedverwantschap werd het geslacht sterker waarbij de nadruk lag op de roestieke kwaliteiten en waardoor ze in die omgeving konden overleven.


Het Falabella ras: grootte, rusticiteit en kracht
Enkele paarden, met de deugden van hun voorvaderen, zijn door onbekende reden geïsoleerd geraakt van de rest van de groep. Ze woonden waarschijnlijk in een kleiner gebied in de zuidelijke heuvels van de huidige provincie Buenos Aires. De onvermijdelijke kruisbestuiving of een nog onbekende genetische verandering zorgde ervoor dat de paarden langzamerhand kleiner werden. Dit is het kenmerk dat generatie op generatie wordt doorgegeven.

De paarden leefden al sinds de 19de eeuw in die regio toen een Ierse paardenfokker, Newtall, ze ontdekte in een wilde kudde: een groep, kleine perfect gevormde paardjes wiens oorsprong niet verklaard kon worden door de plaatselijke indianen. De paardjes leefden immers al heel lang tussen de werkpaarden van de Indianen. Newtall ving de paarden en fokte ze als hobby. Waarschijnlijk omdat hun ongebruikelijke formaat hem herinnerde aan wat hij ooit in zijn eigen land zag. Niet lang daarna schonk hij zijn kudde aan zijn schoonzoon J. Falabella. Sindsdien fokt hij de Falabella familiepaarden en zo groeide de kudde groter en groter. Tegen het eind van de 19de eeuw werd het bloed van andere rassen gebruikt om de proporties van de kleine paardjes te verfijnen. Het proces gebruikt voor deze kruisbestuiving is nergens vastgelegd en men komt er misschien wel nooit achter, maar waarschijnlijk bestond het uit de selectie van proeven van klein formaat en een helpende hand bij copulatie. Morfologische en functionele selectietechnieken maakte het mogelijk om proeven te verkrijgen die zich onderscheiden op intelligentie en het kleine formaat. Sterker nog, gecontroleerd bloedverwantschap was het middel dat dit kenmerk realiseerde. In 1930 ontstond uiteindelijk het type zoals we het nu kennen. Het fokken en selecteren was sindsdien constant en nieuwe methoden worden gebruikt om het resultaat te optimaliseren. De gebruikte technieken en vormen van selectie gaan verder dan in dit document beschreven. Het moet worden benadrukt dat geen van deze ontwikkelingen mogelijk waren zonder het eindeloze geduld, de talloze pogingen van vele generatie fokkers. Hun harde werken heeft de patronen bepaald waardoor het ras zich onderscheidt. Ook de volgende generaties van Falabella paarden zullen deze toewijding van pionierfokkers weerspiegelen.


The Falabella Horse Breeders Association
De gedeelde interesse van een groep Falabella fokkers die dezelfde doelen nastreefde, resulteerde in 1990 in de oprichting van the Falabella Horse Breeders Association. Deze Association (ACCF in het Spaans) is een non-profit organisatie door de wet erkend. In 1991 werd de organisatie door de Argentijnse regering officieel erkend. De archiefstukken van deze Association zijn erkend door the Argentine Association of Equine Development – met ere status – en door de Argentijnse ondersecretaris van agricultuur, vee en vis. Onder mijn voorzitterschap heeft de Association vele internationale contacten verkregen. Bovendien worden wij erkend door de autoriteiten van andere naties en buitenlandse paardenfokkersassociaties.


Mogoolse Pony

De Mongoolse pony is waarschijnlijk een van de oudste en invloedrijkste rassen. Hij stamt uit Mongolië en van het Przewalskipaard. Toen de Mongolen de omringende landen binnenvielen spreidde de invloed van de Mongoolse Pony zich over Azië en Europa uit. Hij is heden ten dage nog steeds onveranderd en vertoont nog allerlei primitieve kenmerken.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: grof en primitief

Lichaam: korte en gedrongen hals, breed en compact, korte en compacte rug, krachtige achterhand, korte en sterke benen, zeer harde hoeven.

Gebruiksmogelijkheden: rijpaard, lastdier, tuigpaard

Kleur: valk, zwart, donkerbruin, bruin, vos, palomino

Stokmaat: 1,22 - 1,42 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Mongoolse pony heeft een uitstekende uithoudingsvermogen en kunnen hard werken. Deze paardjes zijn ontzettend taai en kunnen afstanden afleggen van wel honderd kilometer per dag.

Mongoolse Pony paarden Veulens


Dales

De Dales is een inheems ponyras in Engeland. Ze komen uit de noordelijke graafschappen de Oost-Pennines en stammen af van het oude continentale Friese Paard.
De Dales pony is beroemd vanwege zijn grote kracht en uithoudingsvermogen en enorme prestaties als lastdier.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: fraai hoofd met fijne kaak en keel

Lichaam: korte en stevige hals, sterk gespierd lichaam, goed gebogen ribben, sterke hoeven.

Gebruiksmogelijkheden: rij- en tuigwerk, werk op het land

Kleur: donkerbruin of zwart

Stokmaat: 1,47 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Zeer goed temperament, veel kracht en uithoudingsvermogen.

Dales paarden Veulens


American Shetland

Deze paardjes worden voornamelijk gefokt in de staat Indiana uit kruisingen met Hackney pony's, kleine Arabieren en kleine Volbloeds. In 1888 werd de American Shetland Pony Club opgericht en heeft twee stamboeken te weten divisie A en B. Divisie A staat open voor raszuivere pony's en divisie B voor pony's met een ouderdier uit divisie A gecombineer met een Hackney Pony of Welsh Pony of een harness-showpony.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: intelligent en fijn lang hoofd

Lichaam: gespierde en gebogen hals, tamelijk lange en smalle rug, brede en gespierde achterhand, hoge schoft, schuine schouders, lange en fijne benen.

Gebruiksmogelijkheden: aangespannen werk, kinderpony

Kleur: alle kleuren zijn toegestaand met uitzondering van bont

Stokmaat: tot 1,15 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze kleine pony's hebben veel kwaliteit en karakter. Ze zijn bijzonder veelzijdig

American Shetland paarden Veulens


Huzul

De Huzul is inheems in de Karpaten en is waarschijnlijk een van de oudste rassen in Europa. Hij is waarschijnlijk verwant aan de Tarpan en ontstaan uit kruisingen met Mongoolse paarden. Een van de eerste stoeterijen werd opgericht in 1856. In 1972 werd de Huzul club opgericht omdat de aantallen sterk terugliepen. In 1982 is het stamboek opgericht.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: klein en primitief met kleine beweeglijke oren en levendige ogen.

Lichaam: korte, zware en gespierde hals, compacte en sterke rug, lage schoft, rechte schouders, brede en diepe borst, hellend kruis, sterke benen echter vaak koehakkig.

Gebruiksmogelijkheden: springen, rijden, tuig

Kleur: valk tot bruin, zwart en vos

Stokmaat: 1,25 - 1,35 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Ze hebben een goed temperament, ze zijn rustig en gewillig en daardoor zeer geschikt voor kinderen.


Assateague

De Assateague en de Chincoteague zijn eigenlijk dezelfde pony en leeft hoofdzakelijk op de eilanden Assateague en Chincoteague voor de kust van Virginia. Ze leven in het wild en hoe ze er ooit gekomen zijn is niet bekend. Ze zijn waarschijnlijk nakomelingen van de Spaanse en Noord-Afrikaanse paarden die werden achtergelaten in vroegere tijden. Ze zijn klein van formaat maar hebben duidelijke paardachtige trekken. Ze zijn er een tijd lang erg slecht aan toe geweest mede door inteelt en de slechte leefomstandigheden. Men heeft echter recent Shetland, Welsh Pony en Pint-bloed toegevoegd hetgeen een zeer gunstig effect had.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: lang

Lichaam: lange hals, lange en smalle rug, hellend kruis, rechte schouders, stevige en sterke benen

Gebruiksmogelijkheden: wilde pony's

Kleur: alle kleuren zijn toegestaan, vaak bont

Stokmaat: 1,22 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Dit zijn wilde pony's die inmiddels vallen onder de bescherming van het Chincoteague Fire Department.


Asturcon

De Asturcon is een zeer oud ponyras uit de streek Asturias in Noord Spanje. De exacte voorouders van de Asturcon zijn helaas niet bekend maar waarschijnlijk stamt hij van kruisingen tussen de Sorraia en de Garrano en Kelten. Hij werd reeds verscheiden malen met uitsterven bedreigd maar recentelijk werden rasverenigingen opgericht.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: klein maar zwaar

Lichaam: dunne hals, lge schoft, diepe borst, rechte schouders, stoere benen, harde hoeven, rechte rug, goed geronde ribbenkast, hellend kruis, laag aangezette staart

Gebruiksmogelijkheden: rij, tuig en lastwerk

Kleur: donkerbruin of zwart, minimale witte aftekening is toegestaan

Stokmaat: 1,17 - 1,27 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Asturcon heeft een rustig en gewillig temperament.


basuto

De Basuto is een van de bekendste rassen van Zuid-Afrika en hij stamt waarschijnlijk van Arabieren en Perzen. Het Kaapse paard en de Basuto waren ooit waarschijnlijk een ras maar het Kaapse Paard werd groter door invloeden van Volbloeds en Arabieren en de Basuto bleef kleiner.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: tamelijk zwaar

Lichaam: lange hals, lange en rechte rug, steile schouders, hellend maar gespierd kruis, goed gebouwde benen, harde hoeven

Gebruiksmogelijkheden: polopony

Kleur: bruin, vos, grijs met witte aftekeningen

Stokmaat: tot 1,47 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze pony's zijn zeer snel en stapzeker met zeer veel moed en uithoudingsvermogen.








Baskische Pony

De Baskische Pony of Bottock is een oeroud ras. De naam betekent in het Baskisch "klein paard". Het is een bergras uit Spaans en Frans Baskenland en Navarra. Hij stamt waarschijnlijk af van de Soluté en vertoont Arabische invloeden. Veel pony's leven in het wild maar omdat de kwaliteiten steeds meer gewaardeerd worden nemen de in het wild levende pony's wel af en worden tegenwoordig vaak getemd en afgericht. Er zijn drie slagen binnen het ras erkend: de Estandardo, de Doblo en de Pinto.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: in verhouding met het lichaam, profiel is recht en het voorhoofd hol, lange oren en grote ogen

Lichaam: hertenhals, rechte schouders, lange en rechte rug, brede borst, ronde ribbenkast, droge benen, kleine en sterk hoeven soms echter koehakkig.

Gebruiksmogelijkheden: rij, last en tuigpaard

Kleur: bruin, vos of pinto

Stokmaat: 1,15 - 1,47 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze pony's hebben een uitstekend temperament en zijn zacht, rustig en gewillig. Ze hebben een natuurlijk springvermogen. Ze zijn zeer geschikt voor kinderen.


Eigenschappen

Eigenschappen van het paard


Kuddedier.
Het paard is van oorsprong een sociaal dier dat zich het beste in kuddeverband thuis voelt. Voor een paard is het alleen op stal staan tegen natuurlijk. Daarom is afleidingen voor elk paard gewenst, liefst van soortgenoten of anders bijvoorbeeld een kat of een geit.

Vluchtdier.
Van nature is het paard geen roofdier dat andere dieren aanvalt en doodt om zich er mee te voeden. Voor grote vleesetende dieren is het paard echter wel een prooi. De enige manier waarop een paard eraan kan ontkomen is vluchten. Het is dus voortdurend er op verdacht op de vlucht te moeten slaan en kan dan een grote snelheid ontwikkelen. Het wacht bovendien niet alleen tot het zelf gevaar heeft opgemerkt, maar het let ook op tekens van soortgenoten.

Ruimtedier.
Omdat een paard in het wild zelf zijn voedsel moet zoeken en dat soms alleen kan vinden door grote afstanden af te leggen, is het een ruimtedier dat zich prettig voelt als het zich vrij kan bewegen.Daarom is het dagelijks veel stilstaan op stal eigenlijk verkeerd en moet een paard zoveel mogelijk beweging krijgen. Door bijvoorbeeld weidegang.

Planteneter.
Gedragsstudies hebben aangetoont dat het paard, als het daartoe tenminste de gelegenheid krijgt, regelmatig met tussenpozen plantaardig voedsel eet. Het heeft geen grote maag en eet in de natuur meerdere keren vrij kleine porties.

Gewoontedier.
Het leven van in het wild levende paarden wordt bepaald door een soort 'inwendige klok' . Er wordt op bepaalde tijden van de dag gerust en op bepaalde tijdstippen gegraasd. Het verstoren van dat gevoel voor regelmaat kun je nabootsen op stal en dat geldt met name voor het voedingspatroon. Het veranderen van de voedertijden leidt tot onrust en verandering van menu kan koliek tot gevolg hebben.

Geheugen.
Bij de africhting van het paard kanmen inspelen op het aangeboren goede geheugen. Als een paard wordt beloond en op het juiste moment gestraft zal het het verband tussen deze twee ervaringen in zijn geheugen vastleggen.

Rangorde.
In kuddeverband heerst er een strenge rangorde onder paarden. Elk nieuw dier zal om zijn plaats moeten vechten. Een hengst zal altijd willen weten wie de baas is. De rangorde bepaalt ook in hoeverre de paarden in een groep aan hun trekken komen wanneer er wordt bijgevoerd. De laagste in rang moet altijd wachten. Een ruiter zal tegen die achtergrond altijd een meerdere van het paard moeten zijn. Omdat anders verzet van het paard kan ontstaan. Het paard gaat dan met de ruiter de strijdt aan om een hogere plaats in de rangorde.





Clevelands Bays

De Cleveland Bay is het oudste onveranderde paardenras van Groot-Brittanië.
Dit krachtige, warmbloedpaard dankt zijn naam aan de gelijknamige streek in het noorden van Yorkshire. Lang voordat de wegen voor wagens geschikt waren, werden deze paarden als pakpaarden gebruikt, kruisingen met volbloeds in de 18e eeuw vervolmaakten de bouw van dit ras. Door de mechanisatie overbodig geworden als trekpaard, werd de Cleveland Bay opgefokt tot een uitstekend jachtpaard.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving
Hoofd: niet erg edel, groot

Ogen: vriendelijk

Lichaam: lange hals, rug en kruis, de benen zijn kort, de spronggewrichten zijn goedgevormd en de achterhand is krachtig. De staart wordt hoog gedragen.

Beweging: de bewegingen van de Cleveland Bay maken duidelijk waarom het zo´n geschikt jachtpaard is, de stap is ruim, de draf energiek, het paard heeft een uitstekende galop en is een goede springer.

Gebruiksmogelijkheden: De Cleveland Bay is een warmbloedpaard met vele toepassingen, zowel onder het zadel als in het tuig. Kruisingen met de Engelse volbloed geven de Engelse halfbloed Huner, een ideaal jachtpaard.

Kleur: de kleur van dit paard is licht-, tot kastanjebruin met zwarte benen, manen en staart. Witte aftekeningen horen bij dit ras niet thuis, hoewel een klein kolletje af en toe door de vingers wordt gezien. Oorspronkelijk had de Cleveland Bay vage, zebra-achtige strepen op de benen.

Stokmaat: tussen de 1,65 en 1,70 m.


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter
Cleveland Bays hebben een groot uithoudingsvermogen en een prettige, kalm temperament. Ze zijn bovendien intelligent en gevoelig.





Colorado Ranger

De Colorado Ranger of Rangerbred Horse heeft een interessante geschiedenis die teruggaat tot 1878. Generaal U.S. Grant kreeg in Turkije twee paarden cadeau, een Arabier en een Berber. Ze werden naar Virginia verscheept en uitgeleend aan een paardendeskundige. Hij gebruikte deze twee paarden veertien jaar lang. In 1906 werd bij een faillissement zijn fokmateriaal verkocht. In 1894 verhuisden deze twee paarden naar Nebraska. Hier stonden ze een seizoen ter dekking en verwekten geweldige veulens. De nakomelingen bewezen hun waarde in het werk op de ranch en met koeien. Dit ras raakte bekend als de Colorado Ranger. In 1918 werd de gevlekte hengst Spotte in het ras ingebracht en veel paarden van vandaag blijken afstammelingen van hem te zijn.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: aantrekkelijk

Oren: beweeglijk, alert

Lichaam: zeer gespierde hals, brede en diepe borst, ronde ribbenkast en compacte rug, zeer krachtige achterhand.

Kleur: allerlei verschillende kleuren zijn toegestaan, veel paarden zijn gevlekt.

Stokmaat: 1,47 - 1,62 m

Gebruiksmogelijkheden: rijpaard, ranchpaard


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Vriendelijk, uitstekend temperament, goede werker


Gangen van het paard

Verschillende gangen van paard of pony.


Een paard of pony kan zich op verschillende manier voortbewegen. Dit noemen we de gangen van een paard of pony. Door de verschillende gangen te gebruiken kan een paard/pony sneller of juist langzamer gaan. Iedere gang heeft zijn eigen specifieke beenzetting.

Stap
Dit is de langzaamste gang van je paard of pony, waarbij je duidelijk kunt horen dat de hoeven met een 1-2-3-4 ritme neerkomen. Er zijn altijd minstens twee benen tegelijk op de grond.

Draf
Dit is de meest natuurlijke gang van je paard of pony. Het paard springt van het ene diagonale benenpaar op het andere. Er zit een moment tussen waarbij alle benen van de grond zijn.

Doorzitten
Bij het doorzitten in de draf blijf je in het zadel zitten. Door je lendenen te buigen en te strekken probeer je mee te deinen met de bewegingen van je paard of pony. Je moet proberen niet uit het zadel te komen maar er recht in te blijven zitten. Door je bovenlichaam langer te maken wordt dit een stuk makkelijker!

Lichtrijden
Bij het lichtrijden in de draf kom je uit het zadel op het moment dat je paard of pony zijn binnenachtervoet optilt. Dit heet lichtrijden op het goede been. Je kunt hiervoor het beste op het buitenvoorbeen van je paard of pony letten. Als dat naar voren komt moet je uit het zadel komen.

Galop
De galop is een snelle gang. Eerst hoor je een achterhoef, dan de andere achterhoef met zijn diagonale voorhoef. Vervolgens de andere voorhoef die ver naar voren reikt en als laatste een moment van stilte wanneer alle vier de benen van de grond zijn.

Rengalop
Dit is de snelste gang van je paard. Het is in feite een galop met extra snelheid en ruimere passen. Renpaarden gebruiken de rengalop bijvoorbeeld erg veel.





Mérens

Mérens


Soort: Pony
Herkomst: Frankrijk

Over de Mérens De Mérens komt uit de Franse Pyrenëen. Hij heeft daar duizenden jaren lang ongestoord heeft kunnen leven. Omdat zijn geboorteland zo bergachtig is, is de Mérens erg vast ter been; het is dan ook een goede trekpony. Hij is niet bijzonder groot, maar desalniettemin kunnen volwassen ruiters hem net zo goed berijden als kinderen.

Lichaamsbouw

De Mérens heeft een stokmaat van 1.30 tot 1.41 m. en een zwarte vachtkleur. Het hoofd is, mede door de Arabische invloed, klein en fijn getekend. De hals is sterk en kort; de rug is lang met een stevige schouder en een goed gevormde achterhand. Alhoewel het beenwerk van de pony tamelijk licht en kort is, wordt het wel gekenmerkt door degelijkheid en kracht. De staart en manen zijn dik.

Geschiedenis

De Mérens leefde al sinds de prehistorie in de bergen van de Pyreneeën en de Ariègeois, maar pas in 1908 toonden fokkers hun interesse. Daarna werd hij gefokt om in de mijnen van zuidwest-Frankrijk te werken en om hout te slepen. Veel kenmerken van de Mérens komen overeen met die van de Fell Pony en het Friese Paard. Daarom wordt de Mèrens ook wel de Franse Fries genoemd.

En...

De Mérens kan goed tegen zeer strenge winters, maar tegen hitte kan hij absoluut niet; daarom moet hij daar tegen beschermd worden op warme dagen. De Mérens staat al eeuwen ten dienste van de boeren in de Ariègeois-bergen. De pony is populair omdat het een taai beestje is, met een sterke weerstand; hij wordt zelden ziek. De Mérens komt ook voor in het zuidwesten van de Pyreneeën, bij de Rivièra, en in de Alpen.




Arabische Volbloed

Het Arabische Paard

Het Arabische Volbloedpaard is, zoals de naam laat vermoeden, afkomstig van het Arabische schiereiland en is het oudste raszuiver gefokte paard ter wereld.
Een Arabisch Volbloedpaard is een paardenras uit onvermengde, zuivere bloedlijnen (rasfokkerij) die alle hun oorsprong vinden bij de bedoeïenen in de woestijn op het Arabisch schiereiland.
Er is geen enkel paardenras dat zo internationaal gefokt wordt als het Arabisch Volbloedpaard. Reeds lang zijn er meer paarden van dit ras buiten dan binnen het oorspronkelijke Arabische gebied.

Om voor alle landen dezelfde registratiecriteria te krijgen is er voor het Arabische Volbloedpaard een wereldorganisatie opgericht: World Arabian Horse Organisation (WAHO).
In de statuten van de WAHO staat als definitie van een Arabisch Volbloedpaard: “een Arabisch Volbloedpaard is een paard dat in een door de WAHO erkend studbook of register geregistreerd staat”.
Momenteel zijn er een 50-tal nationale Arabische Volbloed fokverenigingen (stamboekorganisaties) bij deze vereniging aangesloten die hierdoor de WAHO-definitie en de internationale regels van de WAHO respecteren.

Een Arabisch Volbloedpaard moet zich door de onderstaande rasspecifieke kenmerken onderscheiden van andere paarden en de eigenschappen van een in alle onderdelen correct rijpaard bezitten.


Google Zoeken

Google


Poll

Welk ras moet ras van de maand worden?

Shetlander
Haflinger
Welsh
KWPN
Anders (vul in op de berichtenbalk welke)


Fries

FriesHet Friese paard is een inlands raspaard. Zijn wortels gaan ver terug in de tijd. Al in de 13e eeuw was de Fries bekend en de Fries anno nu vertoont nog steeds duidelijke overeenkomsten met zijn verre voorouders.

Het Friese paard werd waarschijnlijk al meer dan 3000 jaar geleden gebruikt. Uit oude bronnen blijkt dat het paard al gebruikt werd door de Romeinen, die het paard zeer waardeerden. Ze namen de Fries mee als oorlogspaard, tijdens de veldtocht naar Engeland. In de Middeleeuwen werd de Fries vooral als krijgspaard gebruikt. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog leverden kruisingen met Spaanse paarden, voornamelijk Andalusiërs in de zeventiende eeuw een actief en veelzijdig type Fries op.

Fokken
In de negentiende eeuw werd de drafsport populair en fokkers probeerden de al hooggrijpende draf te verbeteren door te kruisen met dravers. Daardoor werd de Fries nog lichter van bouw en minder geschikt voor het boerenwerk. In de jaren zestig werd het Friese paard met uitsterven bedreigd. Slechts 1000 paarden stonden nog ingeschreven in de registers van het stamboek. Dankzij enkele fokkers die het Friese paard wilden behouden, is er niet gekruisd met andere paardenrassen en beschikken we nu nog over een Fries paard. In 2003 waren er zelfs alweer 40.000 Friese paarden.

Tegenwoordig is de Europese Arabo-Friezen Vereniging (EAFV) bezig een klein deel Arabische volbloed in het Friese paard terug te fokken, om ze meer geschikt te maken voor de sport. Arabo-Friese paarden worden (nog) niet opgenomen in het Friesch Paarden Stamboek (FPS). Een Arabo-Fries is dus niet zomaar een Fries die gekruisd is met een Arabier, maar een uitgebalanceerd fokproduct.

Kenmerken
Het Friese paard is een sierlijk ogend paard met veel behang en een fiere houding. Het lichaam is compact en sterk.

Haren: De manen zijn lang, vol en golvend, evenals de staart.
Hoofd: De Fries heeft een fijn hoofd met korte, spitse en beweeglijke oren.
Hals: Lang opgericht en gebogen.
Schoft: Zeer laag.
Schouders: De schouders zijn krachtig ontwikkeld.
Benen: Tamelijk kort, maar stevig, lang behaard en met een vetlok.
Kleur: Een Fries is vrijwel altijd zwart zonder aftekeningen. Aftekeningen zijn dan ook verboden, hoewel een klein kolletje een enkele keer door de vingers wordt gezien. Een enkele keer komt er een zeer zeldzame bruine variant voor.
Hoogte: Tussen 1,50 m en 1,70 m.

Gebruik
Bekend zijn de Friezen vooral van de shownummerrubrieken, waarin ze voor de Friese Sjees lopen en gereden worden door boeren en boerinnen in Friese klederdracht. Maar ook onder het zadel presteert de Fries goed. De Fries heeft duidelijk aanleg voor dressuur en hij wordt ook veel gebruikt als hogeschoolpaard bijvoorbeeld in het circus.

Peter Spahn (Belgische nationaliteit) rijdt samen met de hengst Adel 357 mee in de internationale Grand Prix, evenals Goffert en zijn amazone dit in Amerika doen. Een aantal Nederlandse amazones zijn bijna Grand Prix startgerechtigd met hun Fries.

De Fries is echter niet geschikt voor de springsport. Het paard is namelijk oorspronkelijk gefokt als werkpaard dat doordeweeks gewoon moest ploegen, en op zondag werd het paard voor de koets gespannen als de familie naar de kerk ging.

Beweging
De Fries heeft een hoge knieactie in draf, de galop is hoog gesprongen en toont veel spectakel. De Fries beweegt zich statig en vloeiend.


Karakter
De Fries is vriendelijk, levendig maar mak, intelligent, leergierig en trouw. Verder is hij een gewillige werker. Ook heeft het fries paard een koel hoofd en is daardoor zeer geschikt voor recreatief rijden en buitenritten.


Quarter

QuarterHet quarter horse is één van de oudste en populairste Amerikaanse paardenrassen. Het ras komt oorspronkelijk uit het noordoosten van de Verenigde Staten. Het is een kruising van Arabische en Engelse volbloeds. Quarter horses hebben een zeer hoge intelligentie, zijn betrouwbaar en rustig in de omgang. Quarter horses zijn dan ook uitermate geschikt als politiepaard of om western te rijden.

De naam van het ras is te danken aan het feit dat deze paarden uitblinken op een race over de korte afstand van een kwart van een Engelse mijl, d.w.z. 400 meter.


New Forest

Bijzonderheden:
De New Forest pony dankt zijn naam aan het New Forestgebied ten zuiden van Londen waar het sinds de 10e eeuw als halfwilde pony leeft. Ze zijn minder schuw dan andere in de natuur levende ponyrassen mede doordar het gebied veel wordt bezocht. Om de aanvankelijk kleine New Foresters tot betere rij- en trekdieren te maken, zijn ze in het verleden onderworpen aan zeer veel invloeden o.a. van Welsh, Volboed, Arabier, Berber, Fell, Dales, Highland, Dartmoor en Esmoor. In 1891 werd de rasvereniging opgericht .


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving
Hoofd: aantrekkelijk echter zonder ponykenmerken, doet Arabisch aan met expressieve doen en grote neusgaten.

Lichaam: gespierde hals, korte en compacte rug, uitmuntende schouders, gespierde achterhand, tamelijk fijne benen, goede hoeven.

Beweging: de stap en draf zijn niet bijzonder, maar de pony galoppeert en springt goed.

Gebruiksmogelijkheden: een geliefde rijpony voor kinderen.

Kleur: bruin of donkerbruin, alle kleuren zijn toegestaan, behalve bont.

Stokmaat: tussen 1,25 en 1,47 m



--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De New Forest is een zeer goede kinderpony en heeft een rustig, betrouwbaar temperament, vriendelijk goed karakter en een zeer goed uithoudingsvermogen.





New Forest pony paarden Veulens


Highland Pony

Er waren ooit twee soorten Highlands maar die zijn inmiddels versmolten tot een type. De Highland pony vertoont overeenkomsten met het paard type 2 en het Przewalskipaard en heeft veel invloed gehad van Franse en Spaanse pony's, Hackney, Fell en Dales, Oosters en Arabisch bloed.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: fraai met kleine oren en grote ogen, brede neusgaten

Lichaam: tamelijk lange en gebogen hals, korte en sterke rug, diepe en krachtige borst, gespierde achterhand, korte benen, brede knieën

Gebruiksmogelijkheden: lastdier, trektochten

Kleur: valk met aalstreep, bruin, donkerbruin, , vos en grijs, kleine witte aftekeningen zijn toegestaan

Stokmaat: tot 1,47 m



--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Highland pony is bijzonder taai en gehard, groot uithoudingsvermogen, goed bestand tegen slecht weer, ze zijn zeer veelzijdig en gewillig.

Highland Pony paarden Veulens


Fell

De Fell pony ziet men hoofdzakelijk in de Noord- en West Pennines en Cumbria en lijkt veel op de Dales pony en stamt waarschijnlijk uit dezelfde lijnen. De Fell wordt gezien als een afstammeling van de Galloway en het oude Friese Paard.
De Fell Pony Society werd in 1912 opgericht.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: klein en fraai

Lichaam: mooi gebogen en wat lange hals, goed gebogen ribben, gespierde achterhand, lage sprongen, goede benen, sterk lichaam.

Gebruiksmogelijkheden: draven, rij- en tuigpaard

Kleur: zwart, donkerbruin, bruin, grijs met minimale witte aftekening

Stokmaat: 1,30 - 1,40 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze pony's zijn zeer verstandig en stapzeker wat ze ideaal maakt als kinderpony

Fell paarden Veulens


Pindos

De Pindos wordt ook wel Thessaloniër genoemd en komt uit de streken Thessalonië en Epirus van het oude Griekenland en wordt daar nog steeds gefokt. Hij is waarschijnlijk een directe afstamming van de oude Thessaloniër dat beroemd was vanwege zijn moed en schoonheid.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: tamelijk grof met een onaantrekkelijk klein oog

Lichaam: redelijk lange hals, redelijk lange rug, licht gebouwd, eenvoudige onderontwikkelde achterhand, hoog aangezette staart, fijne en sterke benen, zeer harde hoeven.

Gebruiksmogelijkheden: rijpaard, werk op het land, tuigwerk

Kleur: zwart, zwartbruin, donkergrijs

Stokmaat: tot 1,32 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Pindos zijn zeer stapzeker, Ze zijn zeer taai, volhardend en zeer gezond. Ze leven bijzonder lang en kreupelen zelden.


Bashkir Curly Horse

De Bashkir is een oeroud ras dat in de Oeral leefde en is waarschijnlijk verwant aan het steppepaard met bloed van Turkse oorsprong. Hij heeft zich tot een opmerkelijk pony ontwikkeld


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: zwaar met een recht profiel, levendige ogen en kleine, levendige oren

Lichaam: korte en sterke hals, schuine schouders, diepe borst, lage schoft, lange soms wat ingezakte rug, laag aangezette staart.

Gebruiksmogelijkheden: trek- en tuigpaard

Kleur: bruin, vos of palomino

Stokmaat: 1,32 - 1,42 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Ze hebben grote kracht en snelheid en een groot uithoudingsvermogen


Guoxia

De meesten paardenrassen in China zijn zeer oud en stammen af van de Mongoolse pony. Er is een ras dat als een echte pony wordt beschouwd en dat is de Chinese Guoxia. De naam betekent "paard onder fruitbomen" wat wellicht verwijst naar zijn vroegere functie. Het ras werd in 1981 herontdekt en valt nu onder een rasvereniging.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: klein maar zwaar, met kleine levendige oren

Lichaam: korte hals, brede en korte rug, rechte schouders, goed en sterke benen, harde hoeven

Gebruiksmogelijkheden: tuigpaard, kinderpony

Kleur: bruin, roan of grijs

Stokmaat: tot 1,12 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Chinese Guoxia heeft een goed temperament, rustig en gewillig, taai en volhardend.



Australian Pony

Australië heeft geen inheemse paarden of pony's dus de grondslag van dit ras stamt waarschijnlijk af van de eerste pony's die aan boord van de First Fleet Sidney uit Zuid-Afrika. Vanaf 1803 werden veel Timor pony's uit Indonesië geïmporteerd. Er werden verschillende andere rassen ingekruist zoals: Welsh Mountain, Hackney, Shetland, Highland pony, Connemara, Arabier en kleine Volbloed


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: fraai met grote, vriendelijke ogen

Lichaam: mooi gebogen en goed aangezette hals, schuine schouders, korte en rechte rug, diepe en goed ontwikkelde borst, ronde ribbenkast, hellende achterhand, korte benen.

Gebruiksmogelijkheden: rijden, dressuur, gymkhana, eventing, spelletjes

Kleur: meestal grijs, maar alle kleuren zijn toegestaan

Stokmaat: 1,22 - 1,45 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Australian Pony is uitstekend geschikt voor kinderen en heeft kwaliteit, uitstraling en vaardigheden. Ze zijn uitstekend in alle soorten werden en hebben een opmerkelijk temperament.

Australian Pony paarden Veulens


Avelignese

De Avelignese dankt zijn naam aan de streek Avelengo in Alto Adige. Dit ponyras is de Italiaanse versie van de Haflinger en ze lijken dan ook sprekend op elkaar. De Avelignese stamt net als de Haflinger waarschijnlijk af van de Avellinum-Haflinger. De Avelignese wordt gefokt in Toscane, Emilia en delen van Zuid-Italië.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: fraai en fijn met een breed voorhoofd en een smalle, fijne snuit

Lichaam: korte, brede en zeer gespierde hals, krachtige schouders maar wel tamelijk steil, brede borst, compacte en brede rug, gespierde en ronde achterhand, goed gebouwde benen.

Gebruiksmogelijkheden: rijden, lastdier

Kleur: vos

Stokmaat: tot 1,50 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Avelignese heeft een rustig, onverstoorbaar temperament, hij is taai en volhardend, hij is tevens zeer stapzeker. Een ideale pony voor kinderen


batak

De Batak is afkomstig van Sumatra. Hij stamt van oeroude foklijnen en heeft waarschijnlijk Mongools en Arabisch bloed. De Batak staat in hoog aanzien en wordt selectief gefokt. Hij is tegenwoordig een zeer populair rijpaard.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: fraai met een convex profiel

Lichaam: korte, dunne en zwakke hals, geprononceerde schoft, licht en slank, nauwe borst, vaak lange rug, hellend kruis, hoog aangezette staart, vaak lange benen, harde hoeven

Gebruiksmogelijkheden: rijpaard

Kleur: alle kleuren zijn toegestaan

Stokmaat: tot 1,32 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze pony's hebben een uitstekend temperament, ze zijn kalm en meegaand, hij kan zich echter ook levendig en bruisend gedragen. Ze zijn sterk en stevig en hebben een aantrekkelijk uiterlijk.


Buthia

De Butia stamt uit de Indiase Himalaja. De Butia is speciaal geschikt voor de bergstreken. Deze pony stamt waarschijnlijk af van inheemse rassen.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: groot, zware kaak, recht profiel

Lichaam: vrij korte hals, lage schoft, rechte rug, hellend kruis, diepe borst, rechte schouders, goed aangezette staart, korte sterke benen

Gebruiksmogelijkheden: rijpaard, lastpaard

Kleur: grijs, vos, valk

Stokmaat: 1,22 - 1,37 m


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Deze pony's zijn enorm taai, sobere eters en niet duur in onderhoud. Ze hebben een groot uithoudingsvermogen. Ze zijn gewillig en rustig en uitmuntende lastdieren maar eveneens geschikt als rijpaard.

Bhutia paarden Veulens


Irish Draught Horse

De Irisch Draught Horse stamt waarschijnlijk van de Grote Paarden van Vlaanderen met invloed van Andalusische en Connemara paarden. Eind 19e eeuw werd Clydesdale bloed ingefokt voor het verbeteren van de trekeigenschappen. Dit was niet zo'n succes en later is Volbloed ingebracht. Ze lijken tegenwoordig veel op een rijpaard, zijn zeer veelzijdig. In 1976 werd de Ierse rasvereniging opgericht en in Engeland werd de rasvereniging in 1979 opgericht.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving
Lichaam: De Irish Draught Horse is een groot, gespierd paard met een lange romp en vier harde, stevige ledematen met sterk ontwikkelde vetlokken (wat duidt op een grote dosis koudbloed).

Beweging: in alle drie gangen zijn de bewegingen ruim en energiek. Het springvermogen is opvallend.

Gebruiksmogelijkheden: een populair en veelzijdig wedstrijdpaard. Ook veel jachtpaarden hebben bloed van de Irish Draught Horse.

Kleur: bruin, zwartbuin, vos en schimmel.

Stokmaat: tussen 1,60 en 1,70 m.


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
De Irish Draught Horse is een veelzijdig, intelligent en werklustig paard met een natuurlijk atletisch vermogen en een betrouwbaar karakter.





Hispano

De Hispano is het resultaat van kruisingen tussen Arabische en Spaanse merries en Engelse volbloed hengsten.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: correct geproportioneerd, fraai, rechte neuslijn

Lichaam: sierlijke, tamelijk lange hals, schuine schouders, brede, diepe borst, rechte, sterke rug, korte gespierde achterhand, goed aangezette staart, droge en geharde benen, sterke hoeven.

Kleur: voskleurig, bruin of grijs

Stokmaat: 1,50 - 1,62 m

Gebruiksmogelijkheden: rijpaard, springen en dressuur


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Rustig maar levendig, veelzijdig en gemotiveerd.


Iomud

De Iomud is een zeer oud ras. Hij stamt af van oude Turkmeense paarden en is nauw verwant aan de Akhal Teke. Iomuds werden in kuddes gehouden die over de woestijnen werden gedreven. Hij werd hoofdzakelijk als rijpaard ontwikkeld, wordt gebruikt voor wedstrijdrennen. In 1989 waren er nog slechts 616 raszuivere Iomuds over en hij wordt dan ook met uitsterven bedreigt.


--------------------------------------------------------------------------------
Rasbeschrijving:
Hoofd: aantrekkelijk met een eerlijke blik, kleine alerte en levendige oren, grote vriendelijke ogen

Lichaam: goed gevormde en gespierde hals, schuine schouders, lange, rechte en gespierde rug, gespierde achterhand en licht hellend kruis, sterke en gezonde benen, sterke hoeven.

Kleur: meestal grijs, soms zwart of bruin

Stokmaat: 1,52 m

Gebruiksmogelijkheden: rijpaard


--------------------------------------------------------------------------------
Karakter:
Goed temperament, bijzonder gezond, bereiken een hoge leeftijd

Iomud paarden Veulens


Rijkleding

Rijkleding.


Goede en juiste kleding is nodig en noodzakelijk bij paardrijden. Uiteraard ook moet deze veilig en praktisch zijn en bovendien prettig zitten. Pas als je meedoet aan wedstrijden zul je speciale wedstrijdkleding moeten aanschaffen.

Het belangrijkste bij paardrijden zijn geschikte rijlaarzen en een goed passende cap die voldoet aan de veiligheidsnormen. Zeker voor kinderen is een cap erg belangrijk.

Trek tijdens de rijlessen een ruime trui aan met lange mouwen, kleed je warm in de winter en draag een waterdichte jas als het regent.

Cap:
De cap of valhelm die je draagt moet een extra zware foam binnenvoering hebben en niet te strak zitten. De cap moet je slapen, voorhoofd en achterkant van je hoofd bedekken en achterin je cap moet je met twee vingers tussen je cap kunnen komen. De cap moet blijven zitten als je voorover buigt (ook als de kinband los is), dan pas heb je een goede, veilige cap gekocht.

Rijbroeken:
Rijbroeken zijn gemaakt van comfortabele, elastische stof en geven bescherming bij het zitten in het zadel en het schuren van je benen tegen je paard of pony. Jodhpurbroeken zijn langer en wijder aan de onderkant.

Rijlaarzen:
Korte jodhpurlaarzen zijn ideaal voor jonge ruiters. Hoge laarzen worden ook erg veel gebruikt. Deze moeten wel van leer of rubber zijn en nauw om de benen sluiten. Bovendien moeten ze een smalle hiel hebben.

Handschoenen:
Handschoenen kun je dragen als je snel last hebt van koude of zweterige handen. Het beste is wollen handschoenen in de winter te dragen en dunne katoenen in de zomer. Leren handschoenen kun je dragen tijdens wedstrijden.

Wedstrijdkleding:
Indien je aan een echte wedstrijd meedoet zul je de juiste kleding moeten dragen zoals een cap, bij een dressuurwedstrijd mag je ook een hoed dragen, een zwart of donkerblauw rijjasje, een witte of lichte kleur rijbroek en hoge rijlaarzen.

Bij cross-country is de veiligheid belangrijker dan de uitstraling van de ruiter. Draag in ieder geval een valhelm van goede kwaliteit. Een bodybeschermer is bij deze sport onmisbaar en een gewatteerd hesje past goed onder of over een trui en zal je eveneens bescherming bieden.












Gebit

Gebit(sverzorging)


Een paard heeft een andere opbouw van kiezen als een mens, het heeft grotere kiezen om te kunnen malen en een tandeloze ruimte. Een veulen wordt met of zonder tanden geboren, tijdens de groei komt het melkgebit voor.







Het gebit bestaat uit:

Totaal 12 snijtanden; 6 in de bovenkaak en 6 in de onderkaak (binnen-, midden- en buitensnijtanden).

2 Haaktanden (hengstentanden) in het ondergebit

2 Haaktanden in het bovengebit

Een wolfskies, meestal alleen in de bovenkaak en aan weerszijde één

De eerste drie kiezen








Een paard heeft een wisselend gebit. De voortanden en de eerste vier kiezen behoren tot het melkgebit (premolaren). De laatste drie kiezen zijn blijvende kiezen (molaren).

De wisseling van de snijtanden vindt plaats rond de 2½, 3½ en 4½ jaar. De melkkiezen wisselen rond de 2½, 3 en 3½ jaar en de blijvende kiezen breken door bij 1,2, en 3de jaar en groeien vervolgens door vanaf 2,3, en 4 jaar. De wolfskies breekt door bij de 9de maand en de haaktand komt door bij het 5de jaar.

Aan het slijtproces van de voortanden kun je de leeftijd van het paard schatten, tevens kun je aan de hand van een proef (Galvayne) in de buitensnijtand de leeftijd bepalen.





Waarom mondverzorging voor paarden en pony's?




Een paard heeft een groeiend en slijtend gebit. Per jaar groeit het gebit ongeveer 3 mm. De bovenkaak is breder dan de onderkaak.

Tijdens het eten maakt het gebit een rondzijwaartse beweging. Mede door het huidige voer slijt het gebit niet volledig, er blijven haken op de kiezen zitten. Deze messcherpe randen zitten aan de buitenzijde van de bovenkaak en aan de binnenzijde van de onderkaak. Hierdoor kunnen wondjes in de mond ontstaan. Daarom is het noodzakelijk om eens per jaar deze haken te verwijderen. Dan pas zal je paard of pony weer met een comfortabel gebit door het leven gaan!

Een paard of pony dat niet regelmatig wordt nagekeken zal op den duur problemen krijgen. Een paard of pony zal zijn voedsel niet meer optimaal kunnen malen. Hierdoor gaat zijn conditie achteruit, het dier krijgt een doffe huid, verliest gewicht of kan zelf koliek krijgen. Bovendien kan je paard of pony gedragsproblemen ontwikkelen.





Hoe problemen herkennen met het gebit:

Paard/pony eet hooi voordat hij aan zijn biks begint

Paard /pony laat voedsel vallen tijdens het eten

Paard/pony houdt zijn hoofd schuin tijdens het eten

Paard/pony maakt proppen van zijn hooi

Wanneer paard/pony zijn biks verkruimelt

Wanneer paard/pony vreemde (stinkende) ontlasting heeft

Wanneer zijn drinkgewoontes veranderen

Bij gewichtsverlies

Bij een slechte conditie

Bij slechte adem uit de neus of mond

Bij overtollig speeksel

Bij bloeden uit de mond

Bij tranende ogen of een lopende neus

Als het paard gevoelig is bij het betasten van de wang

Als het moeilijk is om het bit bij je paard in te doen

Wanneer het paard slechte tot geen aanleuning heeft met het bit

Wanneer het paard continu zijn hoofd schudt of zijn hoofd kantelt

Wanneer het paard aan zijn teugels rukt

Wanneer het paard zijn tong uit zijn mond steekt

Wanneer het paard steigert en bokt






Zadelproblemen

Zadelproblemen:


Er zijn maar weinig zadels die werkelijk goed liggen op het paard waarvoor ze bedoeld zijn. Voorzichtige schattingen geven aan dat zo’n 80% van de gebruikte zadels problemen geeft.
Oorzaken zijn: te smal in het schoftgebied; kussens te hard of asymmetrisch opgevuld; een te smalle kamer (wervels komen bij buiging in aanraking met kussens); brugvorming (zadel draagt niet in het midden); punt belasting in schoft- of niergebied (onbalans). Zo kan een zadel onevenredig veel druk op een klein oppervlak veroorzaken. Deze drukpunten zijn bijzonder pijnlijk en geven altijd problemen.

Drukpunten
Drukpunten ontstaan –het woord zegt het al- door te veel druk, dus ruitergewicht, op een te klein oppervlak. Je herkent ze uiteindelijk door de witte haren. Maar dan is het kwaad al geschied. Het begint met kleine zwellingen die weer snel verdwijnen. Maar intussen wordt het weefsel wel stelselmatig beschadigd. En zal na verloop afsterven: spieratrofie. Precies het tegenovergestelde van wat we met training willen bereiken. Je ziet ze veel, van die paarden met een zogenaamde hoge, scherpe schoft. Tien tegen een dat het zadel de boosdoener is.
Bedenk eens hoeveel pijn een paard lijdt als de voorbrug van het zadel te smal is en daar in dat schoftgebied een knijpereffect onder de boompunten ontstaat. Als uiteindelijk het zadel in de ontstane kuilen valt is menigeens reactie: “maar het zadel past precies”.. Tja, inmiddels wel. Het lichaam heeft zich in negatieve zin aangepast. Als we het opnieuw de ruimte geven zal het zich in de meeste gevallen herstellen.

Beschadigde wervels
Helaas hebben veel zadels een veel te smalle kamer (de ruimte tussen de kussens) als daarbij dan ook nog eens de kussens te hard zijn opgevuld, heb je de poppen aan het dansen. Want bij elke buiging die je van je paard vraagt, botst een van de twee kussens tegen z’n wervels. Een zeer pijnlijke en schadelijke situatie die tot ernstige problemen leidt. Maar al te vaak wordt het onvermogen van het paard om te doen wat we van hem vragen, uitgelegd als onwil. En dus bestraft…

Herkennen…
Een paard dat zich van je wegdraait als je met het zadel aankomt geeft een signaal af. Een paard dat bijt met aansingelen ook. Weglopen met opstijgen is er ook zo één. En wat te denken van vluchtgedrag onder het zadel. Steeds harder lopen. Of soms zelfs steigeren als ultieme weigering. Het kan allemaal heel goed iets met het zadel te maken hebben. Er zijn zelfs paarden die zich (willen) laten vallen met aansingelen…Stuk voor stuk tekenen die we niet mogen negeren.

Een goed zadel
Een zadel dat goed bij je paard past heeft een paar specifieke, maar ook een aantal algemene kenmerken. Let op de breedte van de kamer. Er moeten in ieder geval 3, maar liever 4 vingers tussen de kussens passen. De kussens moeten breed en zacht zijn. En overal dragen. Natuurlijk mag een zadel aan de voorkant nooit op de schoft rusten. En moet de hellingshoek van de boompunten (je ziet ze weggewerkt zitten in het onderste zweetblad) moet gelijk zijn aan die van het schouderblad van je paard. Leg er maar eens twee zweepjes langs. Als ze elkaar kruisen is het foute boel!
Natuurlijk moet je zelf ook lekker zitten op je zadel. En er goed in passen. Want al ligt een zadel nog zo goed, als jij er niet op kunt zitten, heeft je paard nog steeds een probleem.




Forum

Sinds kort hebben wij ook eeneigen forum! waar je kunt kletsen over rassen en je eigen (verzorg) pony!


Chatbox


Totaal 57 rubrieken met 2 links!
Laatste update: 30-09-2007, 14:06:40

Online sinds 03-07-2007 - Vragen? Neem contact op met Iris
Alle rechten voorbehouden © 2003 - 2012 Startje.com

Onderdeel van: Startje.nl